ur. 1 czerwca 1915 r. w Warszawie – ksiądz rzymskokatolicki, prałat honorowy Jego Świątobliwości, poeta, przedstawiciel współczesnej liryki religijnej.
Uczęszczał do Gimnazjum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie, maturę zdał w roku 1935. W 1937 r. ukazał się pierwszy tomik jego wierszy pt. Powrót Andersena nawiązujący do poetyki Skamandra. W tym samym roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył dopiero po wojnie w 1947 r. W czasie II wojny światowej, podczas której zaginął cały jego wcześniejszy dorobek poetycki, był żołnierzem Armii Krajowej, uczestniczył w powstaniu warszawskim. Wskutek przeżyć wojennych, w tym zniszczenia jego domu rodzinnego, w 1943 r. postanowił zostać księdzem.
*******************************************************
W trakcie wojny w marcu 1945 r. zaczął naukę w tajnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Naukę w seminarium kontynuował z przerwami do 1948 r., kiedy to 4 lipca przyjął święcenia kapłańskie. W tym też roku uzyskał tytuł magistra filologii polskiej za pracę Godzina myśli Juliusza Słowackiego. Zaraz po studiach w seminarium przybył do parafii w Żbikowie k. Pruszkowa, gdzie był wikarym przez trzy lata. Zajmował się nauczaniem religii w szkole specjalnej. Od 1960 r. aż do emerytury był rektorem kościoła sióstr Wizytek w Warszawie, gdzie głosił kazania dla dzieci, którym później zadedykował m. in. zbiory: Zeszyt w kratkę oraz Patyki i patyczki.
Wcześniej, bo już pod koniec 1945 r., powrócił do publikowania wierszy. Jego twórczość trafiła wówczas m.in. na łamy Tygodnika Powszechnego. Wielką popularność przyniósł mu wydany w 1970 r. tom Znaki ufności. W 1980 roku uhonorowano Twardowskiego nagrodą PEN Clubu im. Roberta Gravesa za całokształt twórczości, w 1996 roku Orderem Uśmiechu, w 2000 roku nagrodą IKAR oraz Dziecięcą Nagrodą SERCA a rok później TOTUS, która zwana jest również katolickim Noblem. W 1999 r. Katolicki Uniwersytet Lubelski przyznał mu tytuł doktora honoris causa.
*******************************************************
*******************************************************
Zmarł wieczorem 18 stycznia 2006 r. w Warszawie. Pochowany w krypcie dla zasłużonych Świątyni Opatrzności Bożej, zgodnie z życzeniem prymasa Polski kardynała Józefa Glempa, a wbrew ostatniej woli księdza Twardowskiego, który chciał być pochowany na warszawskich Powązkach.
*********************************************
Jan Jakub Twardowski (1 June 1915 – 18 January 2006) was a Polish poet and Catholic priest. He was a chief Polish representative of contemporary religious lyrics. He wrote short, simple poems, humorous, which often included colloquialisms. He joined observations of nature with philosophical reflections.
Biography
Jan Twardowski was born on 1 June 1915 in Warsaw, Congress Poland. His parents were Jan Twardowski and Aniela Maria Konderska. Several weeks after his birth, due to the events of World War I, his family moved to Russia. After 3 years, they returned to Warsaw. He finished middle school in 1935. In 1932 he began working with the youth newspaper „Kuźnia Młodych” („Forge of the Young”). He had his own column there, for which he wrote poems, short stories, and interviewed various writers.
After middle school, he began studying literature at the Józef Piłsudski University (University of Warsaw). In 1937 he published his first book of poetry. During World War II he took part in various operations organised by the Armia Krajowa and fought in the Warsaw Uprising.
After the war, he joined a seminary and began studying theology at the Warsaw University. He became a priest in 1948. In 1959 he became a provost of the Visitationist Church. His writings were published in a popular Polish Catholic magazine, Tygodnik Powszechny. He gained fame in 1960 after publishing his first poetry book, „Znak Ufności” („The Sign of Trust”). In 1980 he received the PEN Club and Robert Graves lifetime achievement awards, and, in 1996, the Order Uśmiechu (The Order of the Smile). In 2000, Twardowski won the IKAR prize, and was rewarded with the TOTUS prize a year later.
Jan Twardowski died on 18 January 2006 in Warsaw. He was buried within the crypts of the Temple of Divine Providence on the outskirts of the Polish capital, despite the fact that he wanted to be buried at the Powązki cemetery in Warsaw.